ΛΑΔΑΝΟ - Λαϊκή Θεραπευτική. Menu.

Το λαδανο στην λαϊκή παράδοση χρησιμοποιείτε, κυρίως:

1.Στην στις βαριές μορφές γρυπής και κρυολογήματος μαζι με το ελαιόλαδο και την ρακί και σε συνδυασμό με μαλλί προβάτων (εξωτερική χρήση).

Το γνωμικό που χρησιμοποιούν οι κάτοικοι είναι ότι «Με τον λαδανο κατάφεραν να επιβιώσουν στις κακουχίες »

2.Σε πολύ μικρές ποσότητες καταπολεμούσε τον πόνο του στομάχου (ως καταπραϋντικό φάρμακο)

3.Ως αντισηπτικό στις πληγές (εξωτερική χρήση).

Ο παππούς Μανώλης Νύκταρης μαζί με την γυναίκα του Μαρία Νύκταρη αποκαλύπτει ,στο ντοκιμαντέρ της ΕΤ1, τους τρόπους χρήσης του λαδανου (αλαδανου)στην λαϊκή θεραπευτική:

Υπάρχει δυο γνωμικά στο χωριό Σίσες που φανερού την Θεραπευτική δύναμη του λαδανου: 
1. Όποιος πηγαίνει στο αλαδανο δεν αρρωσταίνει. 
2. Με τον αλαδανο καταφέραμε να επιβιώσουμε στις δύσκολες εποχές.

Λαϊκή Παράδοση-Λαδανο-Menu

1).Τσιγάρο.

Το λαδανο καπνίζεται μαζί με το τσιγάρο.

Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού Σίσες ο αλάδανος καπνίζετε.

Περνούμε ένα μικρό κομμάτι από την ρητίνη του αλαδάνου την τρίβουμε με τα χέρια μέχρι να γίνει λεπτό και να προσαρμοστεί σε ένα τσιγάρο και να καπνιστεί.

2). Βασκανία, μάτιασμα ή κακό μάτι.

Βασκανία, μάτιασμα ή κακό μάτι ονομάζεται η πεποίθηση κατά την οποία είναι δυνατό να επηρρεαστεί αρνητικά ένας ανθρωπος εξ'αιτίας του φθόνου ή μονάχα ενός βλέμματος από έναν άλλο άνθρωπο (πιθανόν και ακούσια). Η διαδικασία αυτή καθώς και οι προτεινόμενοι τρόποι αντιμετώπισής της, διαφέρει από τόπο σε τόπο.

Το λάβδανο θεωρείτε αποτρεπτικό της βασκανίας επίσης όταν καίγεται σαν λιβάνι θεωρείτε ότι διώχνει τα «πονηρά πνεύματα». 

Το "Χέρι της Φατιμά" όπως το αποκαλούν οι μουσουλμάνοι, ή το "Χέρι της Μύριαμ" όπως το αποκαλούν οι Εβραίοι, φυλαχτό κατά της βασκανία

"Θεωρείται φάρμακο αντιλοιμικό και όταν ερθη σ υ ρ τ ι κ ο στα χωριά, τον βάζουν σε σακκουλάκια και τον κρεμούν στο λαιμό των παδϊων. Θεωρείται και αποτρεπτικόν τής βασκανίας και οι μητέρες τον παραχώνουν στις, σκουφίτσες και στα μαλλάκια των βρεφών."
Από το βιβλίο.
«Συμβολή εις τη δημώδη ορολογίαν των φυτών»
Της Φραγκάκη Ευαγγελία
Αθηνα 1969

3).Απόστολος Παύλος.

"Άγιος Παύλος", Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, 1608-1614, Museo del Greco, Τολέδο.

Η λαϊκή παράδοση για να δήξει την πόσο δύσκολη δουλεία είναι το μάζεμα του λάβδανου, θέλει να έχει καταδικάσει ο Απόστολος των Εθνών  Παύλος.

Ο Απόστολος των Εθνών Παύλος όταν ήρθε στην Κρήτη δεν έμμηνε και με τις καλύτερες εντυπώσεις από τους Κρητικούς

Επιστολή προς Τιτό:

"Κρήτες αεί ψεύσται, κακά θηρία, γαστέρες αργαί" (Τίτ. 1:12),

Προϊόντα Menu

Η πανάρχαια χρήση: καιγόταν σαν λιβάνι.
Ψαλμοί του προφήτου και Βασιλέως Δαυίδ.

Επεξεργασία της ρητίνης λαδανο (ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ).

1.Λαδανο Συγκεκριμένο (Labdanum concrete)(Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας):

2.Λάδανο Απόλυτο (Labdanum absolute)(Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας):

3.Διαλύματα(Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας):

1.Οινόπνευμα 2. Ελαιόλαδο. 3.Διαλυτης .

   α).Οινόπνευμα(Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας):

Το λάβδανο από το φυτό Cistus Creticus διαλύεται πλήρως στην αιθυλική αλκοόλη (οινόπνευμα).

    β).Λαδί (ελαιόλαδο)(Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας):
Το λάβδανο από το φυτό Cistus Creticus διαλύεται πλήρως στο Ελαιόλαδο.

   γ).Νερό(Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας):
Το λάβδανο από το φυτό Cistus Creticus διαλύεται με δυσκολία στο νερό αλλά αν ζεσταθεί διαλύεται ευκολότερα. 

Ο ΚΑΥΣΩΝΑΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΜΑΖΕΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΑΔΑΝΟΥ

Το χαρακτηριστικό που έχει η περιοχή για τον αλάδανο, βασίζετε σε πολλούς παράγοντες :
1.Το υπέδαφος.
2.Η θέση του χωρίου.
3.Αλλά κυριότερος είναι το μικροκλίμα της περιοχής.

Για να γίνει ο αλαδανος ή λάδανο πρέπει
1.Να μη φυσάει.
2.Να έχει ζεστή.
3.Να μην είναι ο καιρός νότιο 3να μη έχει βρέξει κατά την διάρκεια του καλοκαιριού.

Συμπερασματικά η παραγωγή του αλαδανου είναι μια λεπτή διαδικασία. Έτσι με την ανομβρία και την ζεστή ο αλαδανος έγινε από τα μέσα Απριλίου αλλά με τις απρόσμενες βροχές του Μαΐου το κλαδί του αγκίσαρου ζωντάνεψε με αποτέλεσμα να χαθεί ο αλαδανος. Με τον καύσωνα του Ιουνίου ο αλάδανο θα ξαναγίνει σε περισσότερη ποσότητα.Θα ξαναμυρίσει ο τόπος τα γένια των τράγων θα γεμίσουν αλάδανο και οι αλαδανάρηδες είναι έτοιμοι να τον μαζέψουν

Ιγνάτιου Ζαχαροπούλου Σύγχρονη Πλήρης Θεραπευτική με τα Βότανα.

Ιγνάτιου Ζαχαροπούλου
Ειδικού Γεωπόνου Καθηγητού

Σύγχρονη Πλήρης Θεραπευτική με τα Βότανα
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΑΛΟΥ

Κίστος (Cistus Creticus), οικ. Κιστωδών (Cistaceae) Κοινώς : Λαδανιά, Λάδανο, Λουβιδιά.
Διάφορα είδη του γένους αυτού συναντούμε αυτοφυή στην Ελλάδα. Από τα φυτά αυτά άλλοτε παρασκεύαζαν το φαρμακευτικό Λαύδανο (Laudanum). Τα νεώτερα χρόνια το φάρμακο αυτό (καταπραϋντικό) το παρασκευάζουν από το όπιο που παράγεται από το  Αφιόνι.
Ο Κίστος είναι χαμηλός θάμνος τριχωτός. Έχει φύλλα αντίθετα μικρά ή μεγαλύτερα ωοειδή, μακρουλά. Ανθή που θυμίζουν τα ολιγοπέταλα τριαντάφυλλα. Είναι συνήθως εύοσμα, αλλά που εύκολα ρίχνουν τα πέταλα τους. Είναι λευκά ή κοκκινωπά με στίγματα. Ο καρπός του είναι «κάψα» με πόλους σπόρους. Βλέπε και Συμπλήρωμα Β2.
Άλλο είδος είναι : Κίστος ο μικρανθής (Cistus parviflorus) – Αττική, Κρήτη, Αίγινα, Πόρος – Κίστος ο φασκομηλόφυλλος (Cistus salvifolius) γνωστός και ως αγριοφασκόμηλο ή Κίστος. Κίστος ο τριχωτός (Cistus villosus) κοινώς Λαδανιά, Κίστος ο λαδανοφόρος (Cistus ladaniferus) με πολλά λευκά Ανθή.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ Β2.
Σελίδα 299.
ΚΙΣΤΟΣ: Ο κ. Σ. θ. από το χωριό Έλαια Δωρίδας μας βεβαίωσε ότι εθεραπεύθη τελείως από σοβαρός μορφής κολίτιδα με τη συνεχή χρήση αφεψήματος Κίστου. Ώς μας είπε, έπαιρνε από το θάμνο αυτό με τα δυο χέρια μια αρκετή ποσότητα την οποία έβραζε σε πέντε κιλά νερό έπι πολλή ώρα ώς ότου επύκνωνε, το εσούρωνε και έπινε από ένα ποτηράκι του κρασιού πρωί, μεσημέρι, βράδυ, πριν το φαγητό, έτη ένα ολόκληρο μήνα και περισσότερο. Με αυτόν τον τρόπο ή θεραπεία ήταν τέλεια ως μας εβεβαίωσε. (βλ. λ.).

ΛΑΜΠΡΟΥ Π ΣΠΥΡΟΥ (ΒΟΥΝΙΩΤΗΣ) ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ.

ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Π ΣΠΥΡΟΥ (ΒΟΥΝΙΩΤΗΣ)

Λάμπρου Σ., 1984, Τα βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες, Εκδόσεις Σπύρος Σπύρου Ε. Ε, Αθήνα

158. ΚΟΥΝΟΥΚΛΙΑ (Cistus salvifolius)

Κίστος ο ελελιφασκόφυλλος Κοινώς Κιστάρι - Κουνουκλιά, Ασπροκουνουκλιά, Αγριοφασκομηλιά, Αγρια Αλιφασκιά, Βούκισο και Βούκισα

Ανήκει στην οικογένεια των Κιστωδών. Το γένος του αριθμεί περί τα 20 και πλέον είδη, όλα φυτά φρυγανώδη ή θαμνώδη, ιθαγενή κυρίως των παραμεσογείων χωρών.

Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή με διάφορες ονομασίες σαν Κίστος, Κίσθος, Κίσσαρος ή Κίσθορα. Κοινώς δε Κιστάρια, Ξιστάρια, Αλιταριά κ.λπ.

Στην Ελληνική χλωρίδα σήμερα είναι γνωστή σαν Αγριοφασκομηλιά. κατά Θεόφραστο Λαδανιά, Λήδον, Κίστος κ.λπ. Στους αγροτικούς όμως πληθυσμούς περισσότερο είναι γνωστό σάν κουνούκλα και χρησιμοποιείται πολύ για να καίνε τούς φούρνους.

Τα πιο χρήσιμα μέρη της είναι τα φύλλα, όταν είναι ανθισμένη. Οι βιοχημικές ιδιότητες της Κουνούκλας είναι πολλές, εξ αιτίας των ουσιών που περιέχει, όπως την κομμιο - ρητινώδη ουσία που είναι κοκκινόμαυρη και με αρωματική οσμή, την βαλσαμώδη ρητίνη ή το Λάδανο πού το καλοκαίρι δακρύζει από φύλλα και βλαστούς και από τα αρχαία χρόνια το χρησιμοποιούσαν για θεραπευτικούς σκοπούς και θεωρούνταν αντιλοιμώδης κ.λπ.

Οι θεραπευτικές ιδιότητες της Κουνούκλας κατά τους λαϊκούς θεραπευτές και χωρικούς, είναι πάμπολλες : Τα φύλλα και τα άνθη του φυτού εχρησιμοποιούντο για τη θεραπεία της εντεροκωλίτιδος, των αιμορροΐδων, της δυσεντερίας, των νεφρολιθιάσεων, των κυστικών και ηπατικών παθήσεων και των δερματικών εκδηλώσεων, είτε με μορφή αφεψήματος είτε με μορφή αλοιφής, καταπλασμάτων ή έμπλαστρων με τις εξής αναλογίες :

Αφέψημα 30 γραμμ. του φυτού σε 600 γραμμ. νερό το βράζουν ώσπου να μείνουν 300 γραμμ. Σαν έμπλαστρο χρησιμοποιείται εναντίον των πάσης φύσεως ρευματαρθριτικών πόνων, της πνευμονίας και του βρογχικού κατάρρου, καθώς και σαν αλοιφή, αφού κοπανισθούν τα φύλλα και τα άνθη μαζί με κερί και αιθέριο λάδι ως εξής : 7 μέρη κεριού και λαδιού σε 6 μέρη του φυτού και ένα ως δύο μέρη υδατώδους εκχυλίσματος.

Από τους αγροτικούς πληθυσμούς της Κρήτης χρησιμοποιείται πολύ εναντίον των στηθικών παθήσεων και σαν διουρητικό.