Αρχικό

Παρουσίαση του τρόπου συλλογής όπως αυτός γίνεται ακόμη και σήμερα KAI ΜΟΝΟ στην ευρύτερη περιοχή του χωριού Σισες του Δήμου Μυλοποτάμου, Κρήτης (ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ).

18.3.10

Ο αλάδανος στη θεραπευτική Menu


  • Ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε τον Κίσθο κατά της τριχόπτωσης.



  • Ο Διοσκουρίδης αναφέρει: Το λάδανον δύναμιν έχει θεραπευτικήν, μαλακτικήν, ανα-στομωτικήν, ίστησι δε τας ρέουσας τρίχας μιγέν οίνω και σμύρνη και μυρσινίω ελαίω, ουλάς τε ευπρεπεστέρας ποιεί μετ' οίνου καταχριόμενον και ωταλγίας μεθ' υδρομέλι-τος ή ροδίου εγχεομένου θεραπεύει, υποθυ-μιάται δε και προς δευτέρων εκβολάς και σκληρίας θεραπεύει τας εν μήτρα εν πεσσώ μιγέν, και ταις ανωδύνοις και βηχικάς και μαλάγμασι χρησίμως μείγνυται κοιλίαν τε ίστησι συν οίνω παλαιώ ποθέν, έστι δε και αρνητικόν»,Από την αρχαιότητα μέχρι και το τέλος του ιδού αιώνα το λάδανο το χρησιμοποιούσαν ως αντιλοιμώδες (κατά της πανώλους) και σαν τονωτικό.



  • Ο Celsus αναφέρει τη χρησιμοποίηση της ρητίνης του (Cistus ως έμπλαστρο σε κακοήθη σαρκώματα.



  • Ο Αέτιος ο Αμιδηνός αναφέρει ότι το λάδανον χρησιμοποιείται σαν πεσσός (υπόθετο) για σκληρούς όγκους στη μήτρα.



  • Ο Ορειβάσιος παρασκεύαζε αλοιφή με λάδανο κατά της τριχόπτωσης.



  • Ο Αβικέννας αναφέρει τη χρήση του λαδά-νου για την αποσκλήρυνση του στομάχου και εντέρου και με τη μορφή αλοιφής για τη θεραπεία του σπλήνα.

ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ
ΤΕΥΧΟΣ 22 ΙΟΥΛΙΟΣ – ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2007
ΚΩΣΤΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ

Για το λάβδανο έχουν γράψει οι σημαντικότεροι Γιατροί της Αρχαιότητας.

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ (460 Π.Χ. - 377 Π.Χ.)


  • ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ (460 Π.Χ. - 377 Π.Χ.)

Ιπποκράτης «Πατέρα της Ιατρικής»
Ο ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ (372 π.Χ. – περ. 287/5 π.Χ.)


  • Ο ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ (372 π.Χ. – περ. 287/5 π.Χ.)

Ο Θεόφραστος ήταν φιλόσοφος της αρχαιότητας. Έγραψε συνολικά περίπου 240 έργα κυρίως τη Βοτανική και τη Ζωολογία.
ΓΑΙΟΣ ΠΛΙΝΙΟΣ ΣΕΚΟΥΝΔΟΣ (23 μ.Χ. - 79 μ.Χ.)

  • ΓΑΙΟΣ ΠΛΙΝΙΟΣ ΣΕΚΟΥΝΔΟΣ (23 μ.Χ. - 79 μ.Χ.)

Ο Γάιος Πλίνιος Σεκούνδος, ήταν Ρωμαίος επιστήμονας (φυσικός φιλόσοφος) και ιστορικός, περίφημος κυρίως από το έργο του «Φυσική Ιστορία» (Naturalis Historia).

Ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης (40-90 μ.Χ.)


Ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης (40-90 μ.Χ.) ήταν σημαντικός γιατρός, φαρμακολόγος και βοτανολόγος από την Ανάζαρβο της Κιλικίας, γνωστός για το πεντάτομο έργο του «Περί ύλης ιατρικής», ένα έργο με τη μεγαλύτερη επιρροή στη φαρμακολογία μέχρι το 1600 μ.Χ.. Υπάρχουν πολλά αντίγραφα του έργου του, ακόμη και του 5ου αιώνα.Θεωρείται ο μεγαλύτερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας, η επιστημονική προσφορά του οποίου θεωρείται εφαμιλλη με εκείνη του Θεοφράστου στη βοτανική.

ΚΛΑΥΔΙΟΣ ΓΑΛΗΝΟΣ (Πέργαμος 129 μ.Χ. – Ρώμη 199 μ.Χ)


Ο Κλαύδιος Γαληνός ήταν ο δεύτερος σημαντικότερος ιατρός της αρχαιότητας μετά από τον Ιπποκράτη και ο τελευταίος χρονικά από όλους τους σημαντικούς ιατρούς του ελληνορωμαϊκού κόσμου.
ΚΕΛΣΟΣ (2ος αι. μ. Χ.).

  • ΚΕΛΣΟΣ (2ος αι. μ. Χ.)

Ο Κέλσος ήταν Έλληνας ή Ρωμαίος φιλόσοφος, που έδρασε κατά το δεύτερο μισό του 2ου αι. μ.Χ


  • ΟΡΕΙΒΑΣΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΓΑΜΟ (325 - 403 μ.Χ.).

Ορειβάσιος από την Πέργαμο, συμμαθητής, φίλος και ιατρός του Ιουλιανού του Παραβάτη.


  • ΑΕΤΙΟΣ Ο ΑΜΙΔΗΝΟΣ (502 - 575 μ.Χ.) .

Ο Ιουστινιανός και η συνοδεία του.Ο Αέτιος ο Αμιδηνός σπούδασε στην Αλεξάνδρεια και υπήρξε ιατρός του Ιουστινιανού.
ΑΒΙΚΕΝΝΑΣ (980 CE 370 AH - 1037 CE 428 AH).


  • ΑΒΙΚΕΝΝΑΣ (980 CE 370 AH - 1037 CE 428 AH)

Ο Αβικέννας θεωρείται ο συστηματικότερος εκπρόσωπος της ισλαμικής φιλοσοφίας.

ΚΛΑΥΔΙΟΣ ΓΑΛΗΝΟΣ-ΑΒΙΚΕΝΝΑΣ-ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ.