Αρχικό

Παρουσίαση του τρόπου συλλογής όπως αυτός γίνεται ακόμη και σήμερα KAI ΜΟΝΟ στην ευρύτερη περιοχή του χωριού Σισες του Δήμου Μυλοποτάμου, Κρήτης (ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ).

19.8.09

Ιγνάτιου Ζαχαροπούλου Σύγχρονη Πλήρης Θεραπευτική με τα Βότανα.

Ιγνάτιου Ζαχαροπούλου
Ειδικού Γεωπόνου Καθηγητού

Σύγχρονη Πλήρης Θεραπευτική με τα Βότανα
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΑΛΟΥ

Κίστος (Cistus Creticus), οικ. Κιστωδών (Cistaceae) Κοινώς : Λαδανιά, Λάδανο, Λουβιδιά.
Διάφορα είδη του γένους αυτού συναντούμε αυτοφυή στην Ελλάδα. Από τα φυτά αυτά άλλοτε παρασκεύαζαν το φαρμακευτικό Λαύδανο (Laudanum). Τα νεώτερα χρόνια το φάρμακο αυτό (καταπραϋντικό) το παρασκευάζουν από το όπιο που παράγεται από το  Αφιόνι.
Ο Κίστος είναι χαμηλός θάμνος τριχωτός. Έχει φύλλα αντίθετα μικρά ή μεγαλύτερα ωοειδή, μακρουλά. Ανθή που θυμίζουν τα ολιγοπέταλα τριαντάφυλλα. Είναι συνήθως εύοσμα, αλλά που εύκολα ρίχνουν τα πέταλα τους. Είναι λευκά ή κοκκινωπά με στίγματα. Ο καρπός του είναι «κάψα» με πόλους σπόρους. Βλέπε και Συμπλήρωμα Β2.
Άλλο είδος είναι : Κίστος ο μικρανθής (Cistus parviflorus) – Αττική, Κρήτη, Αίγινα, Πόρος – Κίστος ο φασκομηλόφυλλος (Cistus salvifolius) γνωστός και ως αγριοφασκόμηλο ή Κίστος. Κίστος ο τριχωτός (Cistus villosus) κοινώς Λαδανιά, Κίστος ο λαδανοφόρος (Cistus ladaniferus) με πολλά λευκά Ανθή.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ Β2.
Σελίδα 299.
ΚΙΣΤΟΣ: Ο κ. Σ. θ. από το χωριό Έλαια Δωρίδας μας βεβαίωσε ότι εθεραπεύθη τελείως από σοβαρός μορφής κολίτιδα με τη συνεχή χρήση αφεψήματος Κίστου. Ώς μας είπε, έπαιρνε από το θάμνο αυτό με τα δυο χέρια μια αρκετή ποσότητα την οποία έβραζε σε πέντε κιλά νερό έπι πολλή ώρα ώς ότου επύκνωνε, το εσούρωνε και έπινε από ένα ποτηράκι του κρασιού πρωί, μεσημέρι, βράδυ, πριν το φαγητό, έτη ένα ολόκληρο μήνα και περισσότερο. Με αυτόν τον τρόπο ή θεραπεία ήταν τέλεια ως μας εβεβαίωσε. (βλ. λ.).



13.8.09

ΛΑΜΠΡΟΥ Π ΣΠΥΡΟΥ (ΒΟΥΝΙΩΤΗΣ) ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ.




ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Π ΣΠΥΡΟΥ (ΒΟΥΝΙΩΤΗΣ)

Λάμπρου Σ., 1984, Τα βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες, Εκδόσεις Σπύρος Σπύρου Ε. Ε, Αθήνα

158. ΚΟΥΝΟΥΚΛΙΑ (Cistus salvifolius)

Κίστος ο ελελιφασκόφυλλος Κοινώς Κιστάρι - Κουνουκλιά, Ασπροκουνουκλιά, Αγριοφασκομηλιά, Αγρια Αλιφασκιά, Βούκισο και Βούκισα

Ανήκει στην οικογένεια των Κιστωδών. Το γένος του αριθμεί περί τα 20 και πλέον είδη, όλα φυτά φρυγανώδη ή θαμνώδη, ιθαγενή κυρίως των παραμεσογείων χωρών.

Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή με διάφορες ονομασίες σαν Κίστος, Κίσθος, Κίσσαρος ή Κίσθορα. Κοινώς δε Κιστάρια, Ξιστάρια, Αλιταριά κ.λπ.

Στην Ελληνική χλωρίδα σήμερα είναι γνωστή σαν Αγριοφασκομηλιά. κατά Θεόφραστο Λαδανιά, Λήδον, Κίστος κ.λπ. Στους αγροτικούς όμως πληθυσμούς περισσότερο είναι γνωστό σάν κουνούκλα και χρησιμοποιείται πολύ για να καίνε τούς φούρνους.

Τα πιο χρήσιμα μέρη της είναι τα φύλλα, όταν είναι ανθισμένη. Οι βιοχημικές ιδιότητες της Κουνούκλας είναι πολλές, εξ αιτίας των ουσιών που περιέχει, όπως την κομμιο - ρητινώδη ουσία που είναι κοκκινόμαυρη και με αρωματική οσμή, την βαλσαμώδη ρητίνη ή το Λάδανο πού το καλοκαίρι δακρύζει από φύλλα και βλαστούς και από τα αρχαία χρόνια το χρησιμοποιούσαν για θεραπευτικούς σκοπούς και θεωρούνταν αντιλοιμώδης κ.λπ.

Οι θεραπευτικές ιδιότητες της Κουνούκλας κατά τους λαϊκούς θεραπευτές και χωρικούς, είναι πάμπολλες : Τα φύλλα και τα άνθη του φυτού εχρησιμοποιούντο για τη θεραπεία της εντεροκωλίτιδος, των αιμορροΐδων, της δυσεντερίας, των νεφρολιθιάσεων, των κυστικών και ηπατικών παθήσεων και των δερματικών εκδηλώσεων, είτε με μορφή αφεψήματος είτε με μορφή αλοιφής, καταπλασμάτων ή έμπλαστρων με τις εξής αναλογίες :

Αφέψημα 30 γραμμ. του φυτού σε 600 γραμμ. νερό το βράζουν ώσπου να μείνουν 300 γραμμ. Σαν έμπλαστρο χρησιμοποιείται εναντίον των πάσης φύσεως ρευματαρθριτικών πόνων, της πνευμονίας και του βρογχικού κατάρρου, καθώς και σαν αλοιφή, αφού κοπανισθούν τα φύλλα και τα άνθη μαζί με κερί και αιθέριο λάδι ως εξής : 7 μέρη κεριού και λαδιού σε 6 μέρη του φυτού και ένα ως δύο μέρη υδατώδους εκχυλίσματος.

Από τους αγροτικούς πληθυσμούς της Κρήτης χρησιμοποιείται πολύ εναντίον των στηθικών παθήσεων και σαν διουρητικό.