ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΛΑΔΑΝΙΑ - Ο CISTUS ΠΥΡΟΦΥΛΟ ΦΥΤΟ.

Η φωτιά ως είναι γνωστό αποτελεί την κύρια αιτία καταστροφής των Δασών. Για τον κισθώνα (το κλαδί που λένε οι ντόπιοι ) είναι το βασικό μέσο δημιουργία του Για να το κατανοήσουμε θα πρέπει να λάβουμε τους έξης παράγοντες:
1. Ο κίσθος είναι πυροφυλο φυτό. Η φωτιά παίζει σημαντικό στη αναπαραγωγική του διαδικασία. Ο σπόρο του περιβάλετε από ένα σκληρό περίβλημα το οποίο για να σπάσει και να φυτρώσει το φυτό, θα πρέπει να εκτεθεί σε υψηλή θερμοκρασια.
2. το παραπάνω χαρακτηριστικό δίνει στο κίσθο τη δυνατότητα να φυτρώνει γρηγορότερα σε σχέση με τα αλλά είδη της τοπικής χλωρίδας. Αν κισθώνα μείνει ανεπηρέαστος τα είδη αυτά μεγαλώνουν και επικρατούν του κίσθου. Ο τόπος δεν μπορεί να δώσει αλάδανο.
3 Τα νεαρά φυτά δίνουν μεγαλύτερη και καλύτερη ποιότητα αλαδανου.

Η περιοχή στους Γαλήνους. Πριν μερικά χρόνια κάηκε, θα νόμιζε κανείς ότι είχαμε την μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στη περιοχή. ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΙΣΘΩΝΕΣ.

Αν η καταστροφή αυτή γινόταν σε οποιαδήποτε άλλο σημείο του της Κρήτη όπου δεν επικρατεί ο κίσθος η φύση δύσκολα θα αναπλήρωνε την καταστροφή και λόγο της έλλειψης έντονων βροχοπτώσεων το τοπίο θα έμενε γυμνό και έρημο. Στο σημείο αυτό λόγο του ότι ο κίσθος είναι πυροφυλο φυτό και επικρατεί κάτω από αντίξοες συνθήκες το τοπίο αναζωογονήθηκε και πρασίνισε μέσα σε ελάχιστα χρόνια. Τα καταστροφικά αποτελέσματα της φωτιά όπως η διάβρωση του εδάφους, στη ευρύτερη περιοχή του χωριού Σίσες είναι ηπιότερα λόγο του ότι ο κίσθος αναπτύσσεται γρηγορότερα από τα αλλά είδη χλωρίδα που επικρατούν αλλού.

ΤΡΙΑ ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΡΥΜΟΥ (ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ).

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Του ΣΠΥΡΟΥ ΝΤΑΦΗ

Ομότιμου καθηγητή Δασολογίας του ΑΠΘ

Καμένη έκταση στην Πάρνηθα.

Παράλληλα, εμφανίζεται σε αφθονία η λαδανιά, ένα κατ' εξοχήν πυρόφιλο είδος το οποίο προστατεύει τα νεαρά φυτάρια σκιάζοντάς τα το καλοκαίρι. Παράλληλα ο μύκητας που δημιουργεί μυκόρριζα στη λαδανιά (δηλαδή μια συμβίωση μύκητα και ριζών η οποία αυξάνει την ικανότητα προσρόφησης νερού και θρεπτικών στοιχείων των ριζών από το έδαφος πάνω από 100 φορές) δημιουργεί μυκόρριζα και στη χαλέπιο πεύκη.

ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΝΤΡΟΠΗ Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΤΣΙΧΛΙΑ αρθρο στην Καθημερινη.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ UNIVERSITY OF CRETE

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ UNIVERSITY OF CRETE

SITE: http://www.uoc.gr/
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ : ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
Καθηγητής στην Οργανική Χημεία
Τηλ: +30 2810 545026 Fax: +30 2810 545001
E-mail: kater@chemistry.uoc.gr
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ SITE:
http://www.chemistry.uoc.gr/gr/personnel/faculty/katerinopoulos.htm

1 ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ


Ανάλυση φυσικών προιόντων από φυτά της χλωρίδας της Κρήτης Rosmarιnus officinalis L, Origanum dictamnus L και Cistus creticus ssp. creticus (L) Greuter et Burdet και διευκρίνηση της δομής ενός νέου συστατικού του αιθέριου ελαίου του C.

Γεωργία Παγώνα
2005pagona July 2005


Στην παρούσα εργασία μελετάται η σύσταση του αιθέριου ελαίου τριών φυτών & 65533; Rosmarinus officinalis L., Origanum dictamnus L. και Cistus creticus ssp. creticus (L.) Greuter et Burdet - τα οποία είναι χαρακτηριστικά της Κρητικής χλωρίδας. Τα αιθέρια έλαια περιέχουν δραστικές ουσίες οι οποίες προέρχονται κυρίως από τον δευτερογενή μεταβολισμό των φυτών και ουσιαστικά μέσω αυτών, τα φυτά «επικοινωνούν» με το περιβάλλον τους και καλύπτουν κάποιες από τις ζωτικές λειτουργίες τους όπως η αναπαραγωγή τους και η προστασία τους από έντομα και παράσιτα. Εκμεταλλευόμενοι τις ιδιότητες αυτές, μπορούμε να αναπτύξουμε οικολογικότερες και ασφαλέστερες για το περιβάλλον μεθόδους προστασίας των καλλιεργειών. Το πρώτο μέρος της μελέτης αυτής αφιερώθηκε στην ανάλυση της σύστασης των αιθέριων ελαίων των παραπάνω φυτών, την ταυτοποίηση των συστατικών τους, καθώς και τον προσδιορισμό της ποιότητας του εκάστοτε αιθέριου ελαίου με βάση τον τόπο προέλευσής τους. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε, σε συνεργασία με το ΕΘ.Ι.Α.Γ.Ε. Ηρακλείου, μελέτη εντομοαποθητικότητας του αιθέριου έλαιου του Rosmarinous officinalis L, δίδοντας ικανοποιητικά αποτελέσματα. Στο δέυτερο μέρος της παρούσας εργασίας παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της διευκρίνισης της δομής ενός νέου φυσικού προϊόντος που είχε απομονωθεί από το αιθέριο έλαιο της ρητίνης του φυτού Cistus creticus ssp. creticus L. και είχε χαρακτηριστεί ως 1,1,4a,6-τετραμεθυλο-5-μεθυλενο-1,2,3,4,4a,5,8,8a-οκταϋδρο- ναφθαλένιο. Με την χρήση πειραμάτων μονοδιάστατου και δισδιάστατου NMR αποσαφηνίστηκε η δομή του φυσικού προϊόντος. Πρόκειται για ένα σεσκιτερπένιο που ανήκει στην οικογένεια των ερεμοφιλενίων με την κατά UPAC ονομασία 1,2,3,4,6,7,8,8α-οκτάϋδρο-1,8α-διμέθυλο-7-(1-μεθυλεθένιλο)-ναφθαλένιο (1,2,3,4,6,7,8,8a-octahydro-1,8a-dimethyl-7-(1-methylethenyl) naphthalene).

This server operates at the University of Crete at Heraklion.

Send email to: dlib@libh.uoc.gr
ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
http://www.dlib.libh.uoc.gr/Dienst/UI/2.0/Describe/uch.chemistry.msc/2005pagona?Language=English%20-%206k-

2 ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ


Συνθετικές προσεγγίσεις στα δριμανικα σεσκιτερπενια. Ανάπτυξη κοινήε συνθετικής μεθοδολογίας στη σύνθεση των cis ΚΑΙ trans 1,1,4a,6-τετραμέθυλο-5-μεθυλενο-1,2,3,4,4a,5,8,8a-οκταϋδροναφθαλενίων

Κωνσταντίνος Χατζέλλης
2002hatzellis July 2002


H λαδανιά (Cistus creticus, ssp creticus L., Greuter et Burdet) είναι ένας φρυγανώδης θάμνος, ο οποίος ενδημεί στην περιοχή της Μεσογείου, κυρίως στην Κρήτη. Κατά τις θερμές ημέρες του θέρους τα φύλλα του φυτού εκκρίνουν μία αρωματική ρητίνη με φαρμακευτική δράση [1], η οποία ονομάζεται από τους γηγενείς «λάδανο» και έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στη λαϊκή ιατρική. Ένα από τα συστατικά του αιθέριου ελαίου της ρητίνης έχει ταυτοποιηθεί ως δριμανικό σεσκιτερπένιο και συγκεκριμένα ως το 1,1,4a,6-τετραμεθυλο-5-μεθυλενο-1,2,3,4,4a,5,8,8a-οκταϋδρο-ναφθαλένιο [1, 2] (σχήμα 1). Δεδομένου ότι η cis ή trans γεωμετρία του συμπυκνωμένου δεκαλινικού συστήματος δεν έχει αποσαφηνιστεί μέχρι σήμερα, το ερευνητικό μας πρόγραμμα απέβλεπε σε δύο στόχους: α) Στον σχεδιασμό ενός ευέλικτου συνθετικού σχήματος το οποίο θα περιελάμβανε ένα σημαντικό αριθμό κοινών συνθετικών ενδιαμέσων και με απλές τροποποιήσεις της συνθετικής πορείας θα οδηγούσε και στα δύο cis / trans ισομερή β) Την ολική σύνθεση των δύο ισομερών και την τελική σύγκριση των φασματοσκοπικών τους χαρακτηριστικών με αυτά του φυσικού προϊόντος Κατά την ερευνητική αυτή εργασία πραγματοποιήθηκε ο πρώτος μας στόχος, ενώ ο δεύτερος επιτεύχθηκε μέχρι του σημείου της σύνθεσης του cis ισομερούς σε καθαρότητα 85%. Σύγκριση των φασματοσκοπικών δεδομένων που προέκυψαν από την εργασία αυτή, με αυτά της βιβλιογραφίας για το trans ισομερές και για το φυσικό προϊόν πιστοποιεί ότι το τελευταίο δεν έχει την προτεινόμενη δομή.

This server operates at the University of Crete at Heraklion.

Send email to dlib@libh.uoc.gr
ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
dlib.libh.uoc.gr/Dienst/UI/2.0/Describe/uch.chemistry.msc/2002hatzellis?Language=English - 5k

Ινστιτούτο Ελιάς και Υποτροπικών Φυτών Χανίων

SITE : http://www.nagref-cha.gr

Άρωμα Κρήτης
Του Κώστα Δ. ΟικονομάκηΓεωπόνου,
Ερευνητή στο ΙνστιτούτΕλιάς Χανίων

Λαδανιά

Λίγο πιο πάνω τούς παρουσιάζω ολάνθιστη, λαμπερή με ρόδινα τσαλακωμένα πέταλα των λουλουδιών της τη "λαδανιά" (Cistus creticus), τον "αγκίσαρο" των Κρητικών που ευωδιάζει τον τόπο με τη μυρωδιά του ρετσινιού που παράγει και που δεν είναι άλλο από το μύρο της Αγίας Γραφής. Μα, αυτό είναι rock-rose, το έχουμε στον κήπου του σχολείου μου για καλλωπιστικό, αναφωνεί η Τζο! Εμείς εδώ προτιμούμε του Ιβίσκους για καλλωπιστικά (…), της απαντώ. Το ρετσίνι αυτό με το όνομα "λάδανον", τους λέω, αναφέρεται από τον Ηρόδοτο, ενώ ο Διοσκουρίδης δίνει μια λεπτομερή περιγραφή του τρόπου συλλογής του από τα γένια και τα πόδια των τράγων και των κατσικιών πάνω στα οποία κολλά, αλλά και με ένα εργαλείο με σχοινιά όπως γίνεται και σήμερα, ενώ του καταλογίζει ιδιότητες στηρικτικές των τριχών, θερμαντικές και στυπτικές. Σήμερα το ρετσίνι, που λέγεται από τους ντόπιους "αλάδανος" (τους τονίζω και εδώ το θαύμα της συνέχειας της ελληνικής γλώσσας μέσα από τους αιώνες, τους λογής κατακτητές και κατατρεγμούς), συλλέγεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και κατά "παγκόσμια αποκλειστικότητα" από τους κατοίκους του ορεινού χωριού Σίσσες Μυλοποτάμου Ρεθύμνης και εξάγεται στις αραβικές χώρες όπου χρησιμοποιείται σαν θυμίαμα. Η εργαστηριακή έρευνα έδωσε τελευταία πολλές πληροφορίες για τις ουσίες που περιέχει ο αλάδανος αλλά και τις ιδιότητές τους, δικαιώνοντας τους Μυλοποταμίτες που τον χρησιμοποιούν ακόμα και κατά του καρκίνου της μήτρας.

ΕΘΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ – ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε.

SITE:http://www.nagref.gr/

Προοπτικές προώθησης του κλαδου των
Αρωματικών & Φαρμακευτικων Φυτών
στην Ελλάδα.

Πρόταση ενός ολοκληρωμένου μοντέλου εφαρμογής
SITE:http://www.agrotypos.gr/arthra/arthro_08_2005.asp
Δρ. Μιλτιάδης Τσόγκας
Address
Forest Research Institute, Terma Alkmanos, Athens 115.28, Greece
Tel. +301 7784344,
Fax +301 7784602,
e-mail: miltos@fria.gr

ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΛΑΔΑΝΟΥ

Φόδελε.

Πέρα Γαλήνοι

Πέρα Γαλήνοι

Πέρα Γαλήνοι

Τοπία που έχουν καταστραφεί από πυρκαγιές αλλά λόγω της επικράτηση του κίσθου (Cistu) μέσα σε λίγο καιρό είναι πράσινα . αν η καταστροφή γινόταν σε οπουδήποτε άλλο σημείο με το ίδιο επίπεδο βροχοπτώσεων το τοπίο θα ερημωνότανε.

Το κύριο χαρακτηριστικό των περιοχών αυτών είναι το έντονο άρωμα ιδιαίτερα την εποχή του αλάδανου, Μάιο ως Σεπτέμβριο.

Αγκίσαρος

Ο κίσθος με τα ροζ λουλούδια δίνει το λάδανο.

Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα

Η λατινική του ονομασία στην Ανατολική Μεσόγειο είναι Cistus creticus (Κίστος ο Κρητικός) ενώ στην Δυτική Μεσόγειο η ονομάζεται Cistus ladanopherum.*

Το συναντούμε στη χώρα μας με τις ονομασίες λάδανο, αλάδανο, αλυταριά, ήμερη κουνουκλιά, ήμερο κιστάρι, αγκίσαρος, ακίσσαρο, ατζίκαρος.

Ανήκει στην οικογένεια των Κιστοειδών.

Είναι θάμνος πολυετής που φτάνει το ένα μέτρο, αρωματικός και πυκνός. Τα άνθη του φυτού είναι μεγάλα (έχουν μήκος από 4-6 εκατοστά), με στεφάνη σε ζωηρό ροδινολιλά χρώμα και κέντρο λευκό, με πέντε σέπαλα ωοειδή και πέντε πέταλα ελαφρά δίλοβα και ρυτιδωτά. Στύλοι ίσοι με τους χρυσοκίτρινους στημόνες.

Τα φύλλα του έχουν μήκος από 12-25 χιλιοστά, έχουν σχήμα ωοειδές-λογχοειδές, είναι αντίθετα, πράσινα και οι άκρες τους είναι κυματιστές. Τα φύλλα έχουν τρίχες αδενώδεις που κατά τον Ιούνιο – Ιούλιο εκκρίνουν μία κομμεορητίνη, η οποία ονομάζεται λάδανο. Η ρητίνη αυτή βέβαια δεν έχει καμία σχέση με το λάβδανο το οποίο είναι βάμμα οπίου.

Το λάδανο περιέχει 76 μέρη ρητίνης με λίγο αιθέριο έλαιο, 7 μέρη κερί, 1 μέρος νερουλά εκχυλίσματα και 6 μέρη άλλων ουσιών. Η ρητίνη αυτή και παρουσιάζει ισχυρή αντιμικροβιακή δράση (Δεμέντζος και συνεργάτες, 1997) και κυρίως αντιλευχαιμική δράση (Δήμας και συνεργάτες, 1998), η οποία μπορεί να συγκριθεί με καθιερωμένα φάρμακα των κατηγοριών αυτών, όπως είναι η αμπικιλλίνη και η καμπτοθεκίνη.

Έχει άρωμα που μοιάζει με την οσμή που έχει το φαιό άμβαρι και δυνατή γεύση βάλσαμου.

Γνωστό βότανο από την αρχαιότητα. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (Ιστορία ΙΙΙ, 12). Την εποχή του Ηροδότου, Έλληνες και Λατίνοι φυσιοδίφες το ονόμασαν λάδανο ή λήδανο, σύμφωνα με τη σημιτική ονομασία Ladan το «εκρηματώδες φυτό» και ανέφεραν ότι «η έκκριση του φυτού κολλά στα πόδια των τράγων και των κατσικιών όταν βόσκουν και από εκεί μαζεύεται και ζυμώνεται για να πάρει την τελική μορφή του».

Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν το λάδανο σε θυμιάματα και αλοιφές. Απέδιδαν στο βότανο αντιρρευματικές, θερμαντικές, αντισηπτικές και στυπτικές θεραπευτικές ιδιότητες.

Στη χώρα μας το συναντούμε στη Θεσσαλία, Αττική, Κυκλάδες, Κρήτη και Επτάνησα, αλλά μόνο στη Κρήτη εκμεταλλεύεται, όπου το χρησιμοποιούσαν κυρίως κατά των στηθικών νοσημάτων, των διαρροϊκών και δυσεντερικών παθήσεων.

Στην Κρήτη, ανάλογα με την περιοχή αποκαλείται αλαδανιά, λαδανιά, αγκίσαρος ή ατζίκαρος.

Το βότανο δρα ως στυπτικό, αποχρεμπτικό, αντικαταρροϊκό και αντιδυσεντερικό.

Το λάδανο έχει επίσης καλά αποτελέσματα κατά της αϋπνίας του πονόδοντου και του τέτανου. Με τους καρπούς του φυτού φτιάχνεται ένα βραστάρι που σταματά τη διάρροια και με τα φύλλα ένα αρωματικό τσάι Παλιότερα ορισμένοι αρτοποιοί το έβαζαν στο φούρνο τους για να αρωματίζουν τα παξιμάδια, ενώ με το θυμίαμα της ρητίνης θύμιαζαν τις εικόνες τόσο στο Μυλοπόταμο της Κρήτης, όσο και στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.

Η αλαδανιά εκφύεται σε πάρα πολλά μέρη του κόσμου όπως Ελλάδα, νότια Ιταλία, Ισπανία, Τουρκία, νότια Γαλλία και αλλού. Επίσης αλάδανος παράγεται σε πολλά από αυτά τα μέρη. Όμως η καλύτερη ποιότητα , παράγεται στην Κρήτη και κυρίως στις Σίσες.*

Εκεί υπάρχουν μεγάλες περιοχές, όπου ευδοκιμούν αποκλειστικά και μόνο αγκίσαροι με γαλάζια λουλούδια , τα οποία και παράγουν καλύτερης ποιότητας αλάδανο. Στα τέλη περίπου Μαΐου κάθε χρόνο, μόλις αρχίσει δηλαδή η ζέστη του καλοκαιριού, οι αγκίσαροι είναι έτοιμοι για να αρχίσει η περισυλλογή του αλαδάνου. Για συλλέξουν τον αλάδανο από το φυτό, χρησιμοποιούν ένα αργαστήρι, μια κατασκευή από ξύλο που πάνω της έχουν δέσει πλαστικά λουριά. Χτυπώντας αυτά τα λουριά πάνω στο φυτό, η ρητίνη κολλάει πάνω τους και έτσι τη συλλέγουν